«Τίτλοι αρχής», Σύλβα Γάλβα (Εκδόσεις Βακχικόν, 2020) - κριτική βιβλίου

Της Χρυσάνθης Ιακώβου/ Αναδημοσίευση απο το περιοδικό Περί Ου

Η ποιητική φωνή της Σύλβας Γάλβα είναι πολύ χαρακτηριστική, πολύ συγκεκριμένη. Παρόλο που η ποιήτρια βρίσκεται στο δεύτερο μόλις βιβλίο της, φαίνεται ότι έχει καταφέρει να δημιουργήσει το δικό της ποιητικό σύμπαν, να βρει τη δική της έκφραση και να διαμορφώσει το προσωπικό της ύφος, αφήνοντας έτσι ένα σταθερό αποτύπωμα στην ποίηση του σήμερα.

Τι περιλαμβάνει λοιπόν το ποιητικό σύμπαν της Σύλβας Γάλβα; Αν έπρεπε να προσδώσουμε μία μόνο λέξη στους "Τίτλους αρχής" αυτή θα μπορούσε να είναι η δυναμικότητα. Ο λόγος της είναι έντονος, η φωνή της ακούγεται δυνατή και οι εικόνες που ξεπηδούν από τους στίχους της είναι άγριες σε ένα τοπίο μάλλον άγονο και αφιλόξενο.

Διαβάστε Περισσότερα

«Ο μετρ και η Μαργαρίτα» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, μτφρ Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Εκδόσεις Μίνωας, 2019 - κριτική βιβλίου

Ένα σουρεαλιστικό, καταιγιστικό μυθιστόρημα, που δεν σταματά να διαβάζεται

Της Χρυσάνθης Ιακώβου / Αναδημοσίευση απο το περιοδικό Χάρτης

Ένας περίεργος τύπος, ο Βόλαντ (ο οποίος δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον Διάβολο), θα εμφανιστεί στη Μόσχα, αναστατώνοντας τη ζωή των κατοίκων με πολλούς και διάφορους τρόπους. Την ίδια στιγμή η Μαργαρίτα θα πάρει την απόφαση να του πουλήσει την ψυχή της, προκειμένου να ξανασυναντηθεί με τον αγαπημένο της.

Το πολυεπίπεδο αυτό σουρεαλιστικό, καταιγιστικό μυθιστόρημα δεν σταματά ποτέ να διαβάζεται, να επανεκδίδεται και να κρατά μια σταθερή θέση στις προτιμήσεις των αναγνωστών. Ξεκίνησε να γράφεται το 1928, για να δημοσιευτεί για πρώτη φορά το 1966 και να εκδοθεί ολόκληρο το 1973 και να αποκτήσει τον τίτλο ενός από τα πιο εμβληματικά μυθιστορήματα της ρώσικης λογοτεχνίας. Ποια αναγνωστική ανάγκη προκαλεί τις επανεκδόσεις του βιβλίου αυτού, με πιο πρόσφατη αυτή των εκδόσεων Μίνωας (που τυγχάνει μάλιστα εκπληκτικής μετάφρασης);

Διαβάστε Περισσότερα

Ο Δήμος Χλωπτσιούδης για το Lacrimosa στο Culture Book

 

Έμφυλοι συμβολισμοί και αντιθέσεις στην ποιητική της Χρυσάνθης Ιακώβου

Η τελευταία ποιητική συλλογή της Χρυσάνθης Ιακώβου, "lacrimosa" (βακχικόν, 2021) συνεχίζει την ποιητική πορεία θεμελιωμένη σε μία "φωτογραφική εικαστική", που είχε χαράξει από την πρώτη της εμφάνιση στα γράμματα. Όλες οι συνθέσεις μοιάζουν με την ποιητική περιγραφή μιας φωτογραφίας, από την οποία εξάγεται το στοχαστικό περιεχόμενο.

Επίκεντρο του προβληματισμού της δημιουργού είναι οι σχέσεις των ανθρώπων (οφειλές), ειδικά της γυναίκας, η θνητότητα (σύντομο ταξίδι, φωνές από μακριά) και η μνήμη (παρελθόν, δισταγμός) και οι απορρίψεις της ζωής. Οι αρνήσεις και οι αντιθέσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του ποιητικού αναστοχασμού (χωρίς άφεση, οι επόμενες μέρες, δυνητική βροχή, εμπόλεμες χώρες, φωνές από μακριά).

Διαβάστε Περισσότερα

Don’t Look Up (Μην κοιτάτε πάνω) – κριτική ταινίας

 

Don’t Look Up (Μην κοιτάτε πάνω), 2021

Σκηνοθέτης: Άνταμ ΜακΚέι

Παίζουν: Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, Τζένιφερ Λόρενς, Μέριλ Στριπ, Κέιτ Μπλάνσετ

Η πιο πολυσυζητημένη ταινία στο τέλος του 2021 και στην αρχή του 2022 είναι φυσικά το Dont Look Up – τι είναι όμως αυτό που την έκανε να συγκεντρώσει όλη την προσοχή των σινεφίλ πάνω της;

Η ιστορία έχει να κάνει με δύο –όχι και τόσο γνωστούς– αστρονόμους (ΝτιΚάπριο και Λόρενς) που εντοπίζουν έναν κομήτη, ο οποίος με μαθητική ακρίβεια θα συγκρουστεί με τη γη σε έξι μήνες και θα την καταστρέψει εντελώς. Φυσικά θα έρθουν κατευθείαν σε επαφή με την πρόεδρο της Αμερικής (Μέριλ Στριπ), όμως αυτή δεν φαίνεται και τόσο πρόθυμη να αναλάβει δράση. Σύντομα οι δύο αστρονόμοι θα καταλάβουν πως οι πολιτικοί και οι επιχειρηματίες-υποστηρικτές της κυβέρνησης έχουν άλλα σχέδια, τα μμε δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα της κατάστασης, ενώ ο κόσμος παρασύρεται απ’ ό,τι διαβάζει στα social media.

Διαβάστε Περισσότερα

Πώς θα σταματήσουμε τις γυναικοκτονίες;

Να βάλουμε στους γυναικοκτόνους θανατική ποινή. Να βγαίνουμε κάθε μέρα για άγριες διαδηλώσεις. Να αρχίσουμε να δέρνουμε τους άντρες.

Προφανώς, δεν μιλάω σοβαρά, μην παρεξηγηθώ. Ούτε λύνουμε τη βία με τη βία. Βλέπετε, ό,τι μέτρα και να πάρουμε, ό,τι ποινές και να βάλουμε, όσο εντόνως και να διαμαρτυρηθούμε, το θέμα δεν θα λυθεί. Γιατί το πρόβλημα είναι κατά βάση ιδεολογικό. Πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τα μυαλά μας και τον τρόπο που σκεφτόμαστε και μετά θα αλλάξει και η συμπεριφορά μας.

Οι γυναικοκτονίες συνδέονται άμεσα με την αίσθηση που έχει ο άντρας ότι η γυναίκα είναι ιδιοκτησία του. Ότι μπορεί να την κάνει ό,τι θέλει. Και γιατί το πιστεύει αυτό; Γιατί αυτό μας μαθαίνει η (πατριαρχική) κοινωνία μας από τότε που είμαστε παιδιά.

Διαβάστε Περισσότερα