Δεκαεπτά κλωστές, του Πάνου Δημάκη (Κάπα Εκδοτική, 2020) - κριτική βιβλίου

Μια αληθινή ιστορία που έγινε ένα ενδιαφέρον μυθιστόρημα 

Της Χρυσάνθης Ιακώβου / Αναδημοσίευση απο το περιοδικό Fractal

Ο Αντώνης Γερακίτης, ο λεγόμενος Καστελάνης, φαίνεται ότι έχει την ιδανική ζωή στα Κύθηρα του 1900: είναι ένας φημισμένος τσαγκάρης και αρραβωνιασμένος με την κοπέλα που αγαπά. Η ζωή του όμως θα καταστραφεί όταν θα κατηγορηθεί άδικα για απόπειρα βιασμού. Όλη η κοινωνία θα του γυρίσει την πλάτη, ακόμα κι όταν θα προσπαθήσει να κάνει μια καινούργια αρχή. Μετά από όλα αυτά θα ξεσπάσει – και το ξέσπασμά του αυτό θα φέρει τον θάνατο σε πολλούς αθώους πολίτες.

Ο Πάνος Δημάκης, στο πρώτο του αυτό μυθιστόρημα, παίρνει μια πραγματική ιστορία και την μετατρέπει σε ένα καταιγιστικό βιβλίο, ενδιαφέρον και ως προς το περιεχόμενο και ως προς τον τρόπο γραφής. Είναι φανερό ότι ο συγγραφέας έχει ερευνήσει εις βάθος τα πραγματικά γεγονότα και τα ζωντανεύει με έναν ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο. Παράλληλα, περιγράφει πολύ ωραία τα Κύθηρα της εποχής, τα μέρη, τις συνήθειες, τα ήθη και τον τρόπο ζωής, ενώ δίνει σε αρκετά σημεία και ιστορικά στοιχεία.

Η ιστορία είναι από μόνη της πολύ δυνατή, όμως ο Δημάκης δεν θέλει απλώς να μας την αφηγηθεί. Πολύ περισσότερο τον ενδιαφέρει να βρει τους λόγους που ένας τίμιος νεαρός κατέληξε να γίνει ένας άγριος δολοφόνος. Θέλει να εξερευνήσει βαθιά τόσο τον ανθρώπινο ψυχισμό όσο και την αλληλεπίδραση του ατόμου με την κοινωνία.

Το μυθιστόρημα «Δεκαεπτά κλωστές» τα έχει λίγο πολύ όλα. Απίστευτα ενδιαφέρουσα υπόθεση, εύστοχη αποτύπωση της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και των αντιδράσεων του κοινωνικού συνόλου, φιλοσοφικές τοποθετήσεις, ωραίες περιγραφές, γρήγορο αφηγηματικό ρυθμό. Είναι ένα ωραίο παράδειγμα πώς μια πραγματική ιστορία μπορεί να μας δώσει ωραία λογοτεχνία.