Ο Ανδρέας Καρακόκκινος για το Lacrimosa στο When Poetry Speaks

LACRIMOSA, για να αναφερθώ στο τίτλο της τελευταία της ποιητικής συλλογής το 2021, σημαίνει τη δακρύβρεχτη, λέξη που αναφέρεται στο ποίημα Ρέκβιεμ το τελευταίο της συλλογής.

Τα 39 ποιήματα της συλλογής θεωρητικά χωρίζονται σε τρεις ενότητες. Στη πρώτη ενότητα βλέπουμε τους «μικρούς θανάτους της μέρας» που μας φέρνουν «αλλαγή πορείας» στη ζωή «Αλλαγή» που «στις ρωγμές του προσώπου» γίνονται ορατές «οι μεγάλες απαντήσεις της μοίρας»

Στο δεύτερο μέρος η ποιήτρια μιλά στο ποίημα «Απολεσθείσα ευχή» για την «αθόρυβη πτώση/μιας χαμένης ευχής/ μέσα στο πηγάδι/ των λησμονημένων ονείρων» και στο ποίημα «Ψευδαισθήσεις» μας λέει ότι «γυρεύουμε έναν ήλιο ψεύτη για επιβεβαίωση» Και στο τρίτο μέρος γράφει στο ποίημα «Πορείες συνεχιζόμενες» «θάψαμε τα όνειρα μας σε γκρίζους τοίχους κλινικών και σε αυλές νεκροταφείων». Και στο ποίημα «Ρέκβιεμ» γράφει: «η ομορφιά του κόσμου κρύφτηκε/ χάθηκε/ διαλύθηκε/ τότε/ που έσκιζες τους ουρανούς/ που έστυβες τα σύννεφα/Και τότε κάποιος ψιθύρισε: Lacrimosa.»

Τα ποιήματα είναι ολιγόστιχα, γεμάτα ρεαλισμό και εικόνες που μεταφέρουν τα συναισθήματα της ποιήτριας στον αναγνώστη. Εικόνες με το φεγγάρι «φεγγάρι μισό «το φεγγάρι αχνό κι απρόσιτο» Εικόνες με τον ουρανό «καταγάλανος και πλάνος» «βλοσυρός πάνω από τα κεφάλια μας» Ακόμα εικόνες με το «ημίφως ενός δωματίου» , το «ρημαγμένο κτήριο» και το πέταγμα μιας πεταλούδες που φτερουγίζει άσκοπα περιμένοντας την άνοιξη. Εικόνες που δείχνουν και την αδυναμία του ανθρώπου να ξεφύγει από τη καθημερινότητα, να χαρεί την ομορφιά και να αγωνιστεί για τα όνειρα του.

16/1/2022, Απο τον Ανδρέα Καρακόκκινο στο blog When Poetry Speaks (διαβάστε ολόκληρο το σχετικό αφιέρωμα εδώ)