Μοναξιά

Η αβάσταχτη μοναξιά ενός δειλινού

και η κεραία

μια απόπειρα επαφής με τον κόσμο.

 

City zoom, Ser-Free #40

Η μάχη του κλικ

Θυμάμαι πριν ένα-δυο χρόνια το -απολαυστικό- blog Makarenia (γνωστό σίγουρα σε όσους λατρεύετε τις ελληνικές σειρές) αποφάσισε να κάνει μία πρωταπριλιάτικη πλάκα: έγραψε ότι το σίριαλ "Κωνσταντίνου & Ελένης" θα σταματήσει να μεταδίδεται από τον Αντ1, γιατί ολοκληρώθηκε το χρονικό διάστημα που όριζαν τα πνευματικά δικαιώματα, γιατί φθάρθηκαν οι κασέτες και άλλα τέτοια, δεν έχει σημασία.

Υπέροχη πρωταπριλιάτικη πλάκα. Το πραγματικά αστείο όμως δεν ήταν αυτό: δεκάδες σελίδες άρχισαν να αναπαράγουν την είδηση, χωρίς να αντιληφθούν ότι πρόκειται για πλάκα και χωρίς καν να μπουν στη διαδικασία να διασταυρώσουν αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο. Ολόκληρος λαός βρεθήκαμε, μέσα σε λίγες ώρες, να θρηνούμε που θα χάναμε το αγαπημένο μας σίριαλ. Έπρεπε να περάσουν λίγες ώρες/μέρες για να αποκατασταθεί η αλήθεια και να ησυχάσουμε και εμείς.

Αυτό είναι το πιο απλό, αστείο και ανώδυνο περιστατικό που δείχνει τι χάος επικρατεί στο διαδίκτυο. Χάος που καλά θα ήταν αν έμενε στις χαριτωμένες ειδήσεις αυτού του τύπου και δεν εξαπλωνόταν στην ενημέρωση, στην άσκηση κριτικής και στη διαμόρφωση γνώμης.

Ωραίο πράγμα το διαδίκτυο και ακόμα πιο ωραία η πολυφωνία που το συνοδεύει, αλλά να, γέννησε και αυτό το κακό: τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Όταν θέλεις να δημιουργήσεις μια ιστοσελίδα με μεγάλη επισκεψιμότητα, τι πρέπει να κάνεις; Να προκαλέσεις φυσικά. Μπορείς βέβαια να δημιουργήσεις μια σελίδα με αξιόπιστο υλικό που θα την εμπιστεύεται ο κόσμος για την ενημέρωση του, αλλά αυτή είναι μάλλον η αργή οδός -άσε που αν είσαι τίμιος μπορεί να μην επιβραβευτείς και ποτέ στον κόσμο τούτο.

Οι εφημερίδες για να νικήσουν τον ανταγωνισμό έβγαλαν προσφορές (βιβλία, cd, περιοδικά, κουπόνια, ό,τι κουβαλιέται με το ένα χέρι τέλος πάντων), τα δελτία ειδήσεων στα κανάλια γκλαμουράτους δημοσιογράφους, τα site για να υπερισχύσουν των άλλων έχουν καταφύγει σε δύο επιλογές: να δείξουν γυμνό / να δημοσιεύσουν ειδήσεις συγκλονιστικές/τρομακτικές/φοβερές/συγκινητικές. Έτσι, κάθε λίγο και λιγάκι, βλέπεις με κεφαλαία γράμματα τίτλους όπως "ΣΟΚ", "ΔΕΟΣ", "ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΔΟΥΝ", "ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ", "Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ" και άλλα τέτοια επικά.

Και αναρωτιέμαι τώρα, όχι πόσο απελπισμένοι και αστείοι είναι αυτοί που τα δημοσιεύουν αυτά, αλλά πώς υπάρχει κόσμος που πατάει το κλικ για να διαβάσει τέτοιες ειδήσεις. Και τις πιστεύει κιόλας και τις κοινοποιεί και μετά τις συζητάει και με την παρέα του.

Μόλις πρόσφατα έγινε η πρώτη καταδίκη δημοσιογράφου που αναμετέδιδε ψευδείς ειδήσεις μέσω της ιστοσελίδας του. Καλώς, αλλά από πού να το πιάσεις το ζήτημα και πού να το αφήσεις. Έπειτα, το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι, είναι και ο κόσμος που πατάει το κλικ. Που αντί για ενημέρωση και αντικειμενική γνώμη, προτιμάει συνομωσίες, παραμύθια και δράματα. Τέτοιοι είμαστε, τέτοια μας κάνουν.

Τρενογραφίες

τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο κυκλοφόρησαν το Μάιο του 2016 το βιβλίο «Τρενογραφίες», μια ανθολογία με διηγήματα, ποιήματα και εικαστικά και με τη συμμετοχή 80 λογοτεχνών και εικαστικών. Το βιβλίο προέκυψε από την ομώνυμη δράση του ιστοτόπου, η οποία είχε διενεργηθεί το καλοκαίρι του 2015, και η οποία είχε ως θέμα το τρένο.

Εγώ στη σελίδα 181 με το διήγημα "Σοβιετικά Τρένα".

tovivlio.net

Το e-book βρίσκεται εδώ: Τρενογραφίες