Κόκκινο Σπουργίτι (Red Sparrow) - κριτική ταινίας

Κόκκινο Σπουργίτι (Red Sparrow), 2018

Σκηνοθεσία Φράνσις Λόρενς

Με τους: Τζένιφερ Λόρενς, Τζόελ Έντγκερτον, Ματίας Σένερτς, Τζέρεμι Άιρονς, Μαίρη Λουίζ Πάρκερ, Σάρλοτ Ράμπλινγκ

Μια μπαλαρίνα των Μπολσόι θα έχει ένα ατύχημα που θα της κοστίσει την καριέρα της. Τότε ο θείος της θα προσφερθεί να την βοηθήσει, προτείνοντάς της να γίνει μυστική πράκτορας και να αντλήσει πληροφορίες από έναν κατάσκοπο της CIA.

Η ταινία δεν υποκρίνεται ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που φαίνεται: είναι μια κατασκοπική ταινία, με την Αμερική και τη Ρωσία να είναι οι μεγάλες δυνάμεις στα αντίπαλα στρατόπεδα. Καμία έκπληξη ως προς την υπόθεση και καμιά πρωτοτυπία.

Το ενδιαφέρον κομμάτι της ταινίας είναι ο ρυθμός της, καθώς η πλοκή ξετυλίγεται γρήγορα και δεν κάνει κοιλιά. Η πορεία των γεγονότων αλλάζει συνεχώς, ενώ δεν λείπουν και οι ανατροπές τη στιγμή που πρέπει.

Κατά τα άλλα, η γενικότερη αισθητική είναι αρκετά απλή, σχεδόν παρωχημένη, και η ταινία βασίζεται περισσότερο στο σενάριο παρά σε εφέ ή σκηνές δράσης (όχι πως αυτό είναι αρνητικό). Εννοείται πως το μεγάλο βάρος το σηκώνει η πρωταγωνίστρια, η Τζένιφερ Λόρενς, η οποία είναι αξιοπρεπέστατη, αν και δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για το υπόλοιπο καστ που είναι περισσότερο διεκπεραιωτικό.

Στα μεγάλα μείον της ταινίας είναι τα αμέτρητα κλισέ της, το σεξ που χρησιμοποιείται ως μέσο εξευτελισμού της πρωταγωνίστριας (ο σκηνοθέτης ήθελε μάλλον απλώς να προκαλέσει) και τα αγγλικά με… ρώσικη προφορά, που είναι κυριολεκτικά για γέλια.

Γενικά πάντως, βλέπεται ευχάριστα και με ενδιαφέρον και δε σε κάνει να βαριέσαι λεπτό, αλλά δεν προσφέρεται για μεγάλες προσδοκίες.

Ο ηλίθιος (Durak) - κριτική ταινίας

Ο ηλίθιος (The fool / Durak), 2014

Σκηνοθεσία: Γιούρι Μπίκοφ

Πρωταγωνιστούν: Αρτέμ Μπιστρόφ, Νίνα Αντιούχοβα, Σεργκέι Αρτσιμπάσεβ, Πιοτρ Μπαραντσέεφ, Νικολάι Μπεντέρα

 

Ο Ντίμα είναι ένας υδραυλικός που σπουδάζει πολιτικός μηχανικός.

Όταν θα τον καλέσουν για ενα υδραυλικό πρόβλημα σε μια οικοδομή, θα διαπιστώσει ότι το κτίριο είναι έτοιμο να καταρρεύσει. 

Αμέσως θα σπεύσει να ενημερώσει τις τοπικές αρχές, αλλά θα έρθει αντιμέτωπος με ένα άκρως διεφθαρμένο σύστημα και έτσι τα πράγματα θα περιπλεχτούν αρκετά…

Ένα κινηματογραφικό διαμάντι της Ρωσίας που θα μπορούσαμε με μια φράση να το περιγράψουμε ως "ο καλός καλό δεν έχει". Το "ηλίθιος" του τίτλου δεν έχει ασφαλώς κυριολεκτική σημασία, αλλά στη διεφθαρμένη κοινωνία της ταινίας ο πρωταγωνιστής μας είναι τόσο ηθικός και έντιμος που καταντάει να φαίνεται τελικά βλάκας.

Η ταινία κινείται σε δύο άξονες: τον πολιτικό και τον ηθικό. Η διαφθορά των πολιτικών προσώπων παρουσιάζεται με τρόπο ανατριχιαστικά ρεαλιστικό που φτάνει στα όρια του σοκαριστικού. Το κατεξοχήν όμως ζήτημα που θέτει η ταινία είναι ηθικό: αξίζει να είσαι τίμιος σε μια κοινωνία όπου δεν είναι κανείς άλλος;

Συγκλονιστική, σκληρή στην ωμότητα και τον ρεαλισμό της, με συνεχώς αυξανόμενη ένταση, η οποία δεν ξέρεις πού ακριβώς θα καταλήξει. Από τις ταινίες που βάζουν τον θεατή στη θέση του πρωταγωνιστή να αναρωτιέται τι θα έκανε αυτός σε ανάλογη περίπτωση. Από τα καλύτερα του ρώσικου κινηματογράφου.

Η κλασική λογοτεχνία στη μεγάλη οθόνη

 

Απαγορευμένα πάθη, σύγκρουση των κοινωνικών τάξεων, αυστηρά ήθη που ορίζουν τις ζωές των ανθρώπων, τα μυθιστορήματα της κλασικής λογοτεχνίας μάς μεταφέρουν σε εποχές εντελώς διαφορετικές από τη δική μας. Παρόλ' αυτά, παραμένουν απόλυτα διαχρονικά, γι' αυτό και οι σκηνοθέτες τα αγαπάνε τόσο! Πάμε να δούμε μερικές από τις αμέτρητες φορές που η κλασική λογοτεχνία μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και μας άρεσε πολύ.

Της Χρυσάνθης Ιακώβου / Αναδημοσίευση απο το Artcore

Οι Άθλιοι / Les Miserables, του Bille August (1998)

"Οι Άθλιοι" (που κυκλοφόρησαν το 1862) δεν είναι μόνο από τα πιο αγαπημένα μυθιστορήματα της κλασικής λογοτεχνίας, αλλά και από τα πιο πολυδιασκευασμένα στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Η ομώνυμη ταινία του 1998 είναι από τις πιο αγαπημένες γιατί αποτελεί πιστή μεταφορά του βιβλίου και αναπαριστά πολύ πετυχημένα το πνεύμα της εποχής. Φυσικά, το δυνατό της χαρτί είναι το καστ - Liam Neeson, Geoffrey Rush, Uma Thurman, Claire Danes- που κατάφερε να αποδώσει σωστά την ψυχοσύνθεση των ηρώων του βιβλίου και να μας χαρίσει μια απολαυστική κινηματογραφική εμπειρία.

Ο Κόμης Μόντε Κρίστο / The Count of Monte Cristo, του Kevin Reynolds (2002)

"Ο Κόμης Μόντε Κρίστο", το διάσημο βιβλίο του Αλέξανδρου Δουμά που κυκλοφόρησε τα 1844, είναι μια συγκλονιστική ιστορία αδικίας, εκδίκησης και λύτρωσης, που έχει όλα τα φόντα να μεταφερθεί στον κινηματογράφο. Η ταινία του 2002 με τον Jim Caviezel στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι μια αξιοπρεπής μεταφορά, που κρατά όλα τα δυνατά στοιχεία του μυθιστορήματος και μας τα παραδίδει σε μια πολύ καλή κινηματογραφική παραγωγή.

Περηφάνια και Προκατάληψη / Pride and Prejudice, του Joe Wright (2005)

 

Ο κινηματογράφος αγαπάει Jane Austen και το "Περηφάνια και Προκατάληψη" έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ερωτική ιστορία για να περάσει απαρατήρητο. Στην ταινία του 2005 η Keira Knightley επιστρέφει στο αγαπημένο της κινηματογραφικό είδος, τις ταινίες εποχής, και ενσαρκώνει την ατίθαση Ελίζαμπεθ ενώ ο Matthew Macfadyen υποδύεται αρκετά πετυχημένα τον "ιδανικό" λογοτεχνικό άντρα, τον κ. Ντάρσι. Κοστούμια, σκηνογραφία και σκηνοθεσία μας μεταφέρουν απευθείας στην εποχή του βιβλίου (το οποίο κυκλοφόρησε το 1813).

Ανεμοδαρμένα Ύψη / Wuthering Heights, του Peter Kosminsky (1992)

Το βιβλίο της Emily Bronte "Wuthering Heights", που κυκλοφόρησε το 1847, είναι μια συναρπαστική ιστορία έρωτα και εκδίκησης και το έχουν λατρέψει τόσο οι βιβλιόφιλοι όσο και οι σκηνοθέτες. Στην κινηματογραφική εκδοχή του 1992 έχουμε να κάνουμε με μια καλογυρισμένη ταινία, αρκετά πιστή στο βιβλίο, με ένα ικανοποιητικότατο πρωταγωνιστικό δίδυμο: ο Ralph Fiennes είναι ο σκοτεινός και άγριος Χίθκλιφ και η Juliette Binoche η ατίθαση Κάθριν. Αγαπάμε αυτήν την εκδοχή λίγο παραπάνω, επειδή ο Ryuichi Sakamoto υπογράφει το soundtrack.

Επικίνδυνες Σχέσεις / Dangerous Liaisons, του Stephen Frears (1988)

Όταν ο Pierre Choderlos de Laclos εξέδωσε το 1782 το "Dangerous Liaisons" ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων: το χαρακτήρισαν ως "έργο εξοργιστικής ανηθικότητας" και ήταν απαγορευμένο για ολόκληρο σχεδόν τον 19ο αιώνα. Οι ερωτικές πλεκτάνες, η αποπλάνηση "τίμιων" γυναικών και τα αισθησιακά παιχνίδια στους αριστοκρατικούς κύκλους βρήκαν της καλύτερη έκφραση τους στα πρόσωπα των Glenn Close, John Malkovich, Michelle Pfeiffer στην ταινία του 1988.

Ερωτικά Παιχνίδια / Cruel Intentions, του Roger Kumble (1999)

Το "σκανδαλώδες" βιβλίο του de Laclos αποτελεί έμπνευση και για το "Cruel Intentions", το οποίο όμως τοποθετείται σε ένα πολύ διαφορετικό πλαίσιο από αυτό του μυθιστορήματος: διαδραματίζεται στη σύγχρονη εποχή και οι ερωτικές μηχανορραφίες στήνονται από δύο νεαρά κακομαθημένα πλουσιόπαιδα. Παρόλο που το "Cruel Intentions" δε διεκδικεί κινηματογραφικές δάφνες, είναι ένα πολύ καλό δείγμα του είδους των teen movies στο οποίο ανήκει και αποτελεί μια ενδιαφέρουσα μεταφορά του κλασικού μυθιστορήματος. Και φυσικά μας έχει χαρίσει ένα από τα καλύτερα soundtrack της μεγάλης οθόνης.

Μεγάλες Προσδοκίες / Great Expectations, του Alfonso Cuarón (1998)

Το αριστουργηματικό μυθιστόρημα του Καρόλου Ντίκενς -που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1860- ευτύχησε να μεταφερθεί πολλές φορές στην μεγάλη οθόνη. Από τις πιο ενδιαφέρουσες κινηματογραφικές μεταφορές είναι αυτή του 1998 που διατηρεί την πλοκή, αλλά την τοποθετεί στη σύγχρονη εποχή. Η ιστορία φαίνεται να ταιριάζει πολύ στον 20ο αιώνα και η ταινία απογειώνεται με το καστ -Ethan Hawke, Gwyneth Paltrow, Robert De Niro - και φυσικά με την καταπληκτική μουσική του Patrick Doyle.