Love actually

Love actually (Αγάπη είναι…), 2003

Σκηνοθεσία: Richard Curtis

Πρωταγωνιστούν: Hugh Grant, Colin Firth, Liam Neeson, Emma Thompson, Keira Knightley, Alan Rickman, Laura Linney

 

Η πιο good feeling χριστουγεννιάτικη ταινία που μπορείς να δεις

Το "Love Actually" προσπαθεί να μας πείσει -με πετυχημένο ομολογουμένως τρόπο- ότι όλα είναι ωραία τα Χριστούγεννα και ότι όλα μπορούν να συμβούν. Βρισκόμαστε στο Λονδίνο πέντε βδομάδες πριν τις 25 του Δεκέμβρη και με φόντο μια λαμπερή χριστουγεννιάτικη πανδαισία από ήχους και χρώματα παρακολουθούμε στενά τα (love) stories οχτώ ζευγαριών. Ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας, ένας ξεπεσμένος ροκ σταρ που προσπαθεί να κάνει come back, ένας πιτσιρικάς που ερωτεύεται πρώτη φορά, ένας συγγραφέας που αναζητά έμπνευση, ένας παντρεμένος που απατά τη γυναίκα του και πολλοί άλλοι ήρωες συνθέτουν ένα φωτεινό μωσαϊκό από χτυποκάρδια, φλερτ, ερωτικές εξομολογήσεις, απογοητεύσεις, ενθουσιασμούς και συγκινήσεις. 

Η αλήθεια είναι ότι το "Love Actually" έχει όλα τα φόντα να γίνει μία γλυκανάλατη ρομαντική κομεντί με θέμα τα Χριστούγεννα, αλλά ευτυχώς δεν είναι ακριβώς έτσι. Η πλοκή είναι υπέροχη, οι ιστορίες ενδιαφέρουσες, ελαφρώς σουρεαλιστικές μεν, αλλά δε βαριέσαι καθόλου να βλέπεις. Το cast ένα από τα καλύτερα που έχουμε δει ποτέ: Hugh Grant, Colin Firth, Liam Neeson, Emma Thompson, Keira Knightley, Alan Rickman, Laura Linney και ένα σωρό άλλοι. Και το music theme του Craig Amstrong από τα πιο εμπνευσμένα και αισιόδοξα που έχουμε ακούσει.

Το "Love Actually" είναι χαριτωμένο, ανάλαφρο, γλυκό, αισιόδοξο. Είναι ακριβώς όπως περιμένεις να είναι μια χριστουγεννιάτικη ταινία με θέμα τον έρωτα. Γεμάτη κλισέ βέβαια, αλλά αν τη δεις με την ανάλογη χριστουγεννιάτικη διάθεση και την αφήσεις να σε παρασύρει, είναι μαγική.

 

Love Actually (Αγάπη είναι…) του Richard Curtis

Είδος: Ρομαντική κομεντί

Έτος: 2003

Διάρκεια: 135'

 

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=KdzH6a-XEGM

Soundtrack

https://www.youtube.com/watch?v=Hej-McdoYYw

 

Αναδημοσίευση απο το Artcore Magazine (Artcore Magazine)

Hugo

Hugo, 2011

Σκηνοθεσία: Martin Scorsese

Πρωταγωνιστούν: Asa Butterfield, Ben Kingsley, Chloë Grace Moretz

Στο Παρίσι της δεκαετίας του ’30 ένα ορφανό αγόρι, ο Hugo Cabret, ζει μόνο του στις στοές του σιδηροδρομικού σταθμού και συντηρεί τα ρολόγια του σταθμού. Μοναδική του συντροφιά ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ, το μόνο πράγμα που του έχει απομείνει από το νεκρό του πατέρα, το οποίο ο Hugo προσπαθεί να επισκευάσει και να θέσει σε λειτουργία. Όλα θα αλλάξουν για τον μικρό Hugo όταν θα γνωριστεί με μια νεαρή κοπέλα που τρελαίνεται για περιπέτειες και με τον στριφνό ιδιοκτήτη ενός καταστήματος παιχνιδιών του σταθμού, ενώ το ρομπότ, που θα τεθεί τελικά θα λειτουργία, θα ξετυλίξει το κουβάρι της αποκάλυψης πολλών καλά κρυμμένων μυστικών.

Μαγευτική, συγκινητική, νοσταλγική, από αυτές που τις θυμάσαι μετά και χαμογελάς, η ταινία σε παίρνει από το χέρι και σε βυθίζει αργά και απολαυστικά στα νοήματα της. Αρχικά μοιάζει να πρόκειται για ένα ευχάριστο σουρεαλιστικό παραμύθι για όλη την οικογένεια, αλλά είναι πολλά περισσότερα. Είναι ουσιαστικά μία ταινία-ύμνος για το σινεμά –γιατί η εξέλιξη της πλοκής εκεί οδηγεί, στις απαρχές του σινεμά-, είναι ο φόρος τιμής που θέλει να αποτίσει ο Scorcese στον ίδιο τον κινηματογράφο.

Δίπλα στην ευχάριστη έκπληξη του να βλέπουμε τον Scorcese να σκηνοθετεί άψογα ένα περιπετειώδες και τρυφερό παραμύθι, θα πρέπει να προστεθούν οι υπέροχες ερμηνείες, η φωτογραφία, το μοντάζ, τα σκηνικά. Όχι αριστούργημα βέβαια, όπως χαρακτηρίστηκε από μερικούς, αλλά σίγουρα απολαυστική. Μια ταινία που σε παρασέρνει, ειδικά αν είσαι ερωτευμένος με το σινεμά.

 

(Cine προτάσεις, serrelib.gr)

 

24 ρόλοι + 11 λόγοι που κάνουν τον Leonardo DiCaprio τον καλύτερο ηθοποιό της γενιάς του

Ο πάλαι ποτέ πρωταγωνιστής του Τιτανικού ωρίμασε, μεγάλωσε, αποστόμωσε όσους τον αμφισβήτησαν σαν ηθοποιό, κέρδισε επιτέλους και το Όσκαρ του και σήμερα μπορεί να καυχηθεί ότι είναι ένας από τους καλύτερους νέους ηθοποιούς -και γιατί όχι και ο καλύτερος. Πώς 24 σπουδαίοι ρόλοι, αλλά και ένα σωρό ακόμα λόγοι, τον κάνουν τόσο επιτυχημένο και τόσο διαφορετικό από τους άλλους συνομήλικους του ηθοποιούς.

 

24 Προσεκτικά Διαλεγμένοι Ρόλοι

This boy's life (Αγεφύρωτες σχέσεις), 1993

Μετά από συμμετοχές σε σειρές, όπως η "Santa Barbara" και b-movies, όπως το θρίλερ "Critters 3", ο DiCaprio φτάνει στα 19 του να έχει τον πρώτο του σπουδαίο ρόλο και μάλιστα στο πλευρό του Robert DeNiro -ο οποίος τον διάλεξε προσωπικά για την ταινία μέσα από όλους όσους έκαναν οντισιόν, γι' αυτό και ο DiCaprio έχει δηλώσει ότι στον DeNiro χρωστάει την καριέρα του. Ωραιότατη κοινωνική ταινία, με κύριο θέμα της τις σχέσεις πατέρα-γιου. (Σημειωτέον ότι ο DeNiro είναι ο ένας από τους δύο αγαπημένους του ηθοποιούς -ο άλλος ο Jack Nicholson).

 

What's eating Gilbert Grape? (Τι βασανίζει τον Γκίλμπερτ Γκρέιπ;), 1993

Ο DiCaprio όχι μόνο έχει αρχίσει να χτίζει μια εντυπωσιακή καριέρα, αλλά βάζει από νωρίς πολύ ψηλά τον πήχη. Στο κοινωνικό "What's eating Gilbert Grape?" υποδύεται τον μικρότερο αδερφό του Johnny Depp, ο οποίος είναι καθυστερημένος (ρόλο που παραλίγο να χάσει, επειδή θεωρήθηκε πολύ όμορφος!). Η ερμηνεία του παραμένει μέχρι σήμερα από τις καλύτερες και δυσκολότερες της καριέρας του και του έδωσε μία υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. (Δυστυχώς και αδίκως, το έχασε από τον Tommy Lee Jones που το κέρδισε για τον "Φυγά", επειδή η Ακαδημία θεώρησε πως είναι μικρός ακόμα και έχει αρκετά χρόνια μπροστά του για να κερδίσει Όσκαρ!).

 

The Quick and the Dead (Γρήγορη και θανάσιμη), 1995

Χαριτωμένο γουέστερν, όχι βέβαια πολύ υψηλών προσδοκιών και απαιτήσεων. Χαρακτηριστικό πάντως είναι το γεγονός ότι ο DiCaprio έχει σε κάθε του ταινία μερικούς από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του Hollywood. Εδώ παίζει μαζί με την Sharon Stone, τον Russell Crowe και τον Gene Hackman. (Η Sharon Stone μάλιστα τον ήθελε τόσο πολύ στην ταινία, που ανέλαβε την πληρωμή του!).

 

The Basketball Diaries (Το τέλος της αθωότητας), 1995

 

Άλλος ένας πολύ δύσκολος ρόλος και ένα ρεσιτάλ ερμηνείας από τον DiCaprio, που εδώ -πρωταγωνιστής πλέον- υποδύεται ένα ναρκομανή νεαρό. Η ερμηνεία του ήταν τόσο δυνατή που ένας κριτικός κινηματογράφου έγραψε: "Είναι προφανές ότι για τις ανάγκες της ταινίας ο Leonardo DiCaprio κάνει πραγματικά χρήση ναρκωτικών!".

 

Total Eclipse (Καταραμένη σχέση), 1995

Να και η πρώτη του βιογραφία. Ο Leonardo DiCaprio ενσαρκώνει έξοχα τον ασυμβίβαστο και εκκεντρικό Γάλλο ποιητή Αρθούρο Ρεμπώ, ο οποίος διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τον ποιητή Πωλ Βερλαίν (που τον υποδύεται ο David Thewlis).

 

Romeo & Juliet (Ρωμαίος και Ιουλιέτα), 1996

Η ταινία που τον έκανε ευρέως γνωστό και που τον καθιέρωσε ως νεανικό ίνδαλμα. Ο DiCaprio, στην πρώτη του συνεργασία με τον σκηνοθέτη Baz Luhrmann, ενσαρκώνει έναν από τους πιο εμβληματικούς ήρωες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τον Ρωμαίο του William Shakespeare. Και τον ενσαρκώνει με έναν τρόπο που δεν είχαμε -και δεν έχουμε μέχρι τώρα- ξαναδεί στη μεγάλη οθόνη: με φρεσκάδα, αμεσότητα, χαβανέζικα πουκάμισα και ξανθιές αφέλειες να πέφτουν στο καλοσχηματισμένο του πρόσωπο. Εξάλλου, όπως είχε δηλώσει και ο ίδιος, δε θα συμμετείχε στην ταινία αν επρόκειτο να φοράει κολάν και να χοροπηδάει με το ξίφος στο χέρι.

 

Marvin's Room (Σταγόνες αγάπης), 1996

Άλλο ένα κοινωνικό έργο για τον DiCaprio με καστ πρώτης γραμμής: Meryl Streep, Diane Keaton. Παρόλο που δεν είναι ο πρωταγωνιστής, καταφέρνει να δώσει ένα ιδιαίτερο στίγμα στην ταινία, υποδυόμενος έναν νεαρό με ψυχολογικά προβλήματα.

 

Titanic (Τιτανικός), 1997

Η ταινία που τον εκτίναξε τόσο ψηλά όσο λίγοι ηθοποιοί έχουν φτάσει. Το τρίωρο blockbuster του James Cameron όχι μόνο γίνεται η πιο επιτυχημένη ταινία όλων των εποχών, αλλά καταφέρνει να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των media και του κόσμου σε τόσο μεγάλο βαθμό όπως ποτέ ξανά δε συνέβη με ταινία. Ο Leonardo DiCaprio γίνεται ο πόθος κάθε κοριτσιού, αφίσα σε κάθε εφηβικό δωμάτιο και φυσικά πασίγνωστος σε όλον τον πλανήτη. Και είναι μόλις 23 χρονών.

 

The man in the iron mask (Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα), 1998

Όχι στο στυλ που τον είχαμε ως τότε συνηθίσει, ο DiCaprio παίζει σε μια ταινία εποχής -κινηματογραφική μεταφορά του γνωστού βιβλίου του Αλέξανδρου Δουμά- και υποδύεται δύο πρόσωπα, τον Βασιλιά Λουδοβίκο 14ο και τον δίδυμο αδερφό του, Φίλιππο. Η σκηνοθεσία αρκετά αδύναμη, και δυστυχώς η ταινία μένει στη μετριότητα, παρόλο που και οι πέντε πρωταγωνιστές της (Leonardo DiCaprio, Jeremy Irons, John Malkovitch, Gerard Depardieu, Gabriel Byrne) είναι άψογοι και το story αρκετά ενδιαφέρον.

 

The Beach (Η παραλία), 2000

Τρία χρόνια έχουν περάσει από τον Τιτανικό και ο DiCaprio έχει μείνει μακριά από τα κινηματογραφικά πλατό, προσπαθώντας να σχεδιάσει προσεκτικά τις επόμενες κινήσεις του και να μην αφήσει την παράνοια του Τιτανικού να τον ρουφήξει. Τελικά, επανεμφανίζεται στις αίθουσες με την "Παραλία" του Danny Boyle και πρωταγωνιστεί δίπλα στην Tilda Swinton. Αρκετά παρεξηγημένη ταινία, που δεν έλαβε και τις καλύτερες κριτικές, αλλά αν τη δει κανείς με πιο νηφάλια ματιά θα βρει πολύ ωραία μηνύματα και θα την εκτιμήσει.

 

Gangs of New York (Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης), 2002

Άλλα δύο χρόνια αποχής και πέντε από την ταινία-ορόσημό του, ο DiCaprio εισέρχεται πλέον με πλήρη συνείδηση στην πιο ώριμη φάση της καριέρας του και δείχνει -όπως φαίνεται εκ των υστέρων- ότι ξέρει να κάνει καλές επιλογές και ότι κατέχει τον απόλυτο έλεγχο της πορείας του. Daniel Day-Lewis, Cameron Diaz και ένας DiCaprio όπως τον ξέρουμε και τον αγαπάμε, η ταινία έλαβε θερμής υποδοχής από τον κόσμο -αν και δεν είναι και από τις καλύτερες της φιλμογραφίας του. Με αυτήν την ταινία αρχίζει κι ένα τεράστιο κεφάλαιο για την καριέρα του: η συνεργασία με τον Martin Scorsese.

 

Catch me if you can (Πιάσε με αν μπορείς), 2002

Άλλος ένας πρωτοκλασάτος σκηνοθέτης του Hollywood, ο Steven Spielberg, στο πλευρό του DiCaprio, στην αληθινή ιστορία ενός 19ου απατεώνα που παριστάνει το δικηγόρο, τον γιατρό και τον πιλότο. Ο DiCaprio υποδύεται τον συγκεκριμένο ρόλο με ξεχωριστή φρεσκάδα και δίνοντας μια νότα ευθυμίας στην ταινία -πράγμα ασυνήθιστο σε σχέση με άλλους του ρόλους. Στις συνεργασίες με καλούς σκηνοθέτες προστίθενται και οι συνεργασίες με καλούς ηθοποιούς: εδώ με τον Tom Hanks.

 

The Aviator (Ιπτάμενος Κροίσος), 2004

DiCaprio και Scorsese συνεχίζουν τη συνεργασία τους με μία βιογραφία, αυτή του αεροπόρου Howard Hughes. Στο cast και η Cate Blanchett και η Kate Beckinsale. Ταινία μάλλον άνευρη και υποτονική, με μια ερμηνεία όμως από τον DiCaprio που όχι μόνο θεωρείται από τις καλύτερες της καριέρας του -η καλύτερη για πολλούς-, αλλά του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού (και την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα επίσης).

 

The Departed (Ο πληροφοριοδότης), 2006

Με αυτήν την ταινία  DiCaprio έπεισε και τους πλέον δύσπιστους, αυτούς που τον αμφισβητούσαν ως ηθοποιό εξαιτίας του Τιτανικού. Αστυνομία, μυστικοί πράκτορες, μαφιόζοι, ένα υπέροχο αστυνομικό θρίλερ που πήρε μεταξύ άλλων Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σεναρίου και έδωσε επιτέλους στον Scorsese το Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Στο cast και ο Matt Damon και ο αξεπέραστος Jack Nicholson (πράγμα που σημαίνει ότι ο DiCaprio συνεργάστηκε και με τον δεύτερο από τους δύο αγαπημένους του ηθοποιούς!).

 

Blood Diamond (Ματωμένο Διαμάντι), 2006

Ο DiCaprio έχει δείξει πλέον με σαφήνεια ότι δε σκοπεύει να χαραμίσει το ταλέντο του σε μέτριες ταινίες και συνεχίζει να έχει τον πήχη ψηλά. Το "Ματωμένο διαμάντι" καταπιάνεται με το θέμα της εξόρυξης διαμαντιών και ο DiCaprio κερδίζει τη δεύτερη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου -τρίτη συνολικά.

 

Body of lies (Η πλεκτάνη), 2008

Όχι από τις καλύτερες της φιλμογραφίας του, αλλά σε σχέση με άλλες που καταπιάνονται με το θέμα της τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή είναι κατά πολύ καλύτερη. Και ο DiCaprio βάζει στο ενεργητικό του κι άλλη μια συνεργασία με τον Russell Crowe και μία με τον σκηνοθέτη Ridley Scott.

 

Revolutionary Road (Ο δρόμος της επανάστασης), 2008

11 χρόνια μετά τον Τιτανικό, οι DiCaprio και Winslet -στενοί φίλοι και εκτός μεγάλης οθόνης- αποφασίζουν να ξανασυναντηθούν μπροστά στις κάμερες, με τον Sam Mendes -τότε σύζυγο της Winslet- να κρατά το σκηνοθετικό τιμόνι. Η ταινία εστιάζει στη συζυγική σχέση μεταξύ των πρωταγωνιστών και παρόλο που είναι άψογη από όλες τις απόψεις, δεν καταφέρνει να απογειωθεί, καθιστώντας μάλλον απογοητευτική την επανασύνδεση των δύο ηθοποιών. Ερμηνευτικά ωστόσο βλέπουμε ό,τι καλύτερο έχουν να επιδείξουν οι δύο πρωταγωνιστές -τον δε DiCaprio, ώριμο πλέον και ηλικιακά, τον βλέπουμε για πρώτη φορά στο ρόλο ενός οικογενειάρχη.

 

Shutter Island (Το νησί των καταραμένων), 2010

Από τις καλύτερες ταινίες του DiCaprio και από τις πιο επιτυχημένες συνεργασίες του με τον Scorsese (τέταρτη στον αριθμό!), το "Νησί των καταραμένων" είναι λίγο διαφορετικό από όσα έχουμε μέχρι τότε δει από τον ηθοποιό. Αστυνομικό, μυστηρίου, με ατμόσφαιρα film noir, συνεχείς ανατροπές και ένα από τα πιο ιντριγκαδόρικα φινάλε, και με έναν DiCaprio να δίνει μια ιδιαίτερα βαθιά υπόσταση στον ψυχολογικά διαταραγμένο ήρωα του.

 

Inception, 2010

Η ταινία του DiCaprio που τράβηξε τα βλέμματα όσο καμιά άλλη τα τελευταία χρόνια. Έχοντας μάλλον βάλει σκοπό να συνεργαστεί με όλη τη σκηνοθετική αφρόκρεμα του Hollywood, ο DiCaprio εδώ έχει δίπλα του τον Christopher Nolan και μαζί μας παραδίδουν ένα άκρως ενδιαφέρον blockbuster στο οποίο υπάρχουν πράκτορες που τελειώνουν τις υποθέσεις τους εισβάλλοντας στα όνειρα των άλλων… Ο DiCaprio καταφέρνει να συγκεντρώσει τα βλέμματα πάνω του, όχι απλώς επειδή παίζει σε μια απίστευτα δημοφιλή ταινία, αλλά επειδή καταφέρνει να προσδώσει στο  χαρακτήρα του μια ευαίσθητη τραγικότητα. Με το "Inception" και το "Shutter Island" καταφέρνει να φτάσει για το 2010 στην κορυφή της λίστας με τους ηθοποιούς με τα περισσότερα έσοδα.

 

J. Edgar, 2011

Μία από τις πιο ιντριγκαδόρικες προσωπικότητες του 20ου αιώνα, ο ιδρυτής και επικεφαλής του FBI, J. Edgar Hoover, παίρνει σάρκα και οστά, από τον Clint Eastwood. Αν και δεν είναι και η καλύτερη σκηνοθετική δουλειά του -κατά τα άλλα υπέροχου- Eastwood, ο DiCaprio υποδύεται με ιδιαίτερη μαεστρία τον ιδιότροπο και αμφιλεγόμενο ήρωα του.

 

Djanco unchained (Τζάνγκο ο Τιμωρός), 2012

Σίγουρα ένας DiCaprio όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί, στα χέρια ενός σκηνοθέτη αρκετά διαφορετικού από αυτούς που είχε μέχρι τότε συνεργαστεί. Ο Tarantino χαρίζει στον DiCaprio τον πρώτο ρόλο "κακού" στην καριέρα του. Πολλοί περίμεναν να κερδίσει εδώ ένα Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, αλλά τελικά δεν έλαβε ούτε υποψηφιότητα. Και δεν πειράζει, γιατί ναι μεν ήταν υπέροχος όπως πάντα, αλλά σε σχέση με τις άλλες του ερμηνείες ήταν μάλλον από τις πιο αδύναμες. Ας πούμε ότι ο ρόλος δεν του ταίριασε εκατό τοις εκατό.

 

The Great Gatsby (Ο υπέροχος Γκάτσμπι), 2013

Κινηματογραφική μεταφορά του κλασικού μυθιστορήματος του Scot Fitzerald, από τον Baz Luhrmann, με τον οποίο ο DiCaprio συνεργάζεται για δεύτερη φορά μετά το "Romeo & Juliet". Αν και ο Luhrmann ακολουθεί τις γνωστές του σκηνοθετικές τακτικές, το αποτέλεσμα τελικά δε μας πείθει και η ταινία ξεφουσκώνει πριν καλά-καλά κορυφωθεί. Ο DiCaprio ωστόσο διασώζεται έξοχα, έχοντας καταφέρει να προσδώσει στον ήρωα του τις απαιτούμενες δόσεις μελαγχολίας, αισιοδοξίας, ερωτισμού, θλίψης.

 

The Wolf of Wall Street (Ο λύκος της Wall Street), 2013

Μια ταινία που απαιτεί από τον DiCaprio μια ερμηνεία φρέσκια, σπιντάτη, σχεδόν εξουθενωτική. Ολόκληρη η ταινία κινείται σε πολύ γρήγορους ρυθμούς και ο DiCaprio δίνει με μπρίο το ρυθμό. Γι' αυτό και αποσπά άλλη μία υποψηφιότητα για Όσκαρ Ά Ανδρικού, και κερδίζει και μία Χρυσή Σφαίρα για Ανδρικό Ρόλο σε κωμωδία ή μιούζικαλ. Ο ίδιος δήλωσε ότι δε θα το περίμενε ποτέ να κερδίσει βραβείο για έναν "κωμικό" ρόλο -η αλήθεια είναι ότι ούτε κι εμείς το περιμέναμε, αλλά το άξιζε. Η ταινία αποτελεί βιογραφία ενός απατεώνα του χρηματιστηρίου και η σκηνοθεσία ήταν, για άλλη μια φορά, του Scorsese.

 

The Revenant (Η επιστροφή), 2015

Άλλη μια ταινία του DiCaprio που συζητήθηκε όσο λίγες και προκάλεσε πολύ έντονα σχόλια. Ο μόλις βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας Alejandro Innaritu αναθέτει στον DiCaprio να ενσαρκώσει έναν έμπορο γούνας, τον οποίο οι φίλοι του εγκαταλείπουν μισοπεθαμένο, μετά την επίθεση από αρκούδα που δέχτηκε. Είναι σαφέστατα ο πιο δύσκολος -από πρακτικής άποψης τουλάχιστον- ρόλος του DiCaprio, καθώς τον βλέπουμε να εκτίθεται σε παντός είδους ακραίες δοκιμασίες στην παγωμένη φύση. Εκτός αυτού, ο ήρωας του μιλά ελάχιστα, πράγμα που σημαίνει ότι ο DiCaprio ερμηνεύει κυρίως με τις εκφράσεις του προσώπου και τις χειρονομίες του. Μετά από πολλά χρόνια επιτυχημένης καριέρας και ένα σωρό υποψηφιότητες, η Ακαδημία μοιάζει να συγκινείται και του απονέμει το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Αν το άξιζε; Για τη συγκεκριμένη ταινία όχι απαραίτητα. Αλλά επειδή το άξιζε γενικά, ας μη σταθούμε σε λεπτομέρειες.  

 

11 Λόγοι που ξεχωρίζουν τον Leonardo DiCaprio από τους άλλους ηθοποιούς της γενιάς του

1. Ξεκίνησε από την αρχή πολύ προσεκτικά. Πολλοί ηθοποιοί έχουν στην αρχή της καριέρας τους ρόλους ανάξιους προσοχής και άνευ σημασίας, όχι όμως ο DiCaprio.

2. Είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος με τον οποίο διαλέγει τις ταινίες στις οποίες θα πρωταγωνιστήσει. Είναι όλες ενδιαφέρουσες, εμπορικές, με καλούς συντελεστές, με σοβαρό θέμα-περιεχόμενο-cast, απασχολούν τα media και το κοινό, δεν περνούν ποτέ απαρατήρητες.

3. Έχει συνεργαστεί με όλη την αφρόκρεμα του Hollywood, όλους σχεδόν τους καλούς σκηνοθέτες και με πάρα πολλούς καλούς ηθοποιούς.

4. Αποτελεί συνήθως την πρώτη επιλογή των σκηνοθετών για τον εκάστοτε ρόλο και όχι τη λύση ανάγκης.

5. Δεν ευτέλισε το ταλέντο του ποτέ. Ακόμα και κορυφαίοι ηθοποιοί του Hollywood έχουν κατά καιρούς κάνει απογοητευτικές επιλογές και έχουν συμμετάσχει σε μάλλον "ανόητες" ταινίες, όχι όμως ο DiCaprio. Δεν έχει μέχρι στιγμής στο ενεργητικό του ρόλους για τους οποίους να ντρέπεται, ούτε κακές ταινίες. 

6. Δεν έπεσε στην παγίδα των ρομαντικών ταινιών, των κομεντί, των ταινιών δράσης, των ταινιών με υπερ-ήρωες.

7. Κατάφερε να βγει αλώβητος από την τρέλα του Τιτανικού. Πολλοί ηθοποιοί τα χάνουν μετά από μια υπερβολικά μεγάλη επιτυχία και αδυνατούν να διαχειριστούν την καριέρα τους με καθαρή κρίση. Ο DiCaprio απείχε για λίγο, μόνο για επιστρέψει δριμύτερος και με δυνατότερους ρόλους.

8. Κατάφερε να κρατήσει το όνομα του μακριά από σκάνδαλα. Ούτε ναρκωτικά, ούτε συλλήψεις, ούτε διαζύγια. Το μόνο που ακούγεται για αυτόν είναι οι αμέτρητες σχέσεις του με τα λαμπρότερα ονόματα της πασαρέλας, πράγμα που φυσικά είναι υπέρ του.

9. Δεν είναι ποτέ εκτός επικαιρότητας, εδώ και είκοσι χρόνια. Και καταφέρνει μάλιστα να κρατιέται στην επικαιρότητα απασχολώντας τα media με την καριέρα του και όχι με την προσωπική του ζωή.

10. Παρόλο που κατάντησε παγκόσμιο αστείο το γεγονός ότι η Ακαδημία αρνούνταν να του δώσει Όσκαρ (μέχρι φέτος τουλάχιστον), ο ίδιος διατήρησε απόλυτα αξιοπρεπή στάση και δεν παρασύρθηκε σε μικρότητες ή πικραμένες δηλώσεις.

11. Είναι οικολογικά ευαισθητοποιημένος. Έχει ιδρύσει μια σχετική εταιρία, διαθέτει τεράστια ποσά για οικολογικούς σκοπούς, συμμετέχει σε δράσεις. Και όπως λέει και ο ίδιος, ευκαιρίας δοθείσης δεν τον ενδιαφέρει να μιλήσει για κάποια ταινία του, αλλά για την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος.

 

Αναδημοσιεύση απο το Artcore Magazine (Artcore Magazine)