Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2021, Συμμετοχή σε στρογγυλό τραπέζι περί ποίησης

Στις 28 Νοεμβρίου του 2021, στα πλαίσια της 18ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης, συμμετείχα σε στρογγυλό τραπέζι περί ποίησης που διοργάνωσαν οι Εκδόσεις Βακχικόν.

Συντονιστής ήταν ο συγγραφέας και μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης Ανδρέας Καρακόκκινος και μαζί με εμένα συμμετείχαν οι ποιήτριες Σύλβα Γάλβα και Κατερίνα Ζυγούρα. 

«Άρης» των Μιχάλη Μακρόπουλου-Ελένης Κοφτερού (Εκδόσεις Κίχλη, 2021) - κριτική βιβλίου

Μια βαθιά αγάπη, μια αποστολή στο διάστημα και μια φουτουριστική υπόθεση σε μια άκρως ενδιαφέρουσα επιστολική νουβέλα.

Της Χρυσάνθης Ιακώβου / Αναδημοσίευση απο το περιοδικό Χάρτης

Ένας ερευνητής στον Άρη επικοινωνεί με τη σύντροφό του στη Γη. Αυτός της περιγράφει την αποστολή του στον κόκκινο πλανήτη, αυτή για το πώς συνεχίζεται η ζωή της χωρίς αυτόν.

Αν θα έπρεπε να αποδώσουμε έναν και μόνο χαρακτηρισμό στο συγκεκριμένο βιβλίο, θα μπορούσαμε να επιλέξουμε τη λέξη γοητευτικό. Γοητευτικό για την ενδιαφέρουσα ιδέα, για την όμορφη χρήση της γλώσσας, για την πρωτοτυπία του θέματος, για τον λυρισμό των συναισθημάτων.

Ελένη Κοφτερού (ποιήτρια) και Μιχάλης Μακρόπουλος (πεζογράφος) σε μια ιδιαίτερη επιστολική νουβέλα, που ξεδιπλώνουν τόσο το λογοτεχνικό τους ταλέντο όσο και μια ασυνήθιστη υπόθεση.

Όλο το βιβλίο αποτελείται από τα «γράμματα» που ανταλλάζουν οι δύο σύντροφοι μεταξύ τους. Δεν υπάρχει τρίτο πρόσωπο ούτε κάποιος άλλος τρόπος αφήγησης. Τα γράμματα αυτά όμως είναι αρκετά για να δώσουν όλη την έκταση της ιστορίας και όλο το βάθος των συναισθημάτων των δύο ηρώων. Η μεταξύ τους σχέση είναι τόσο όμορφα αποτυπωμένη, τόσο λεπτά καταγεγραμμένη, που την αισθάνεσαι ως αναγνώστης μαζί με τα πρόσωπα του βιβλίου.

Ένα βιβλίο που περιλαμβάνει μια αποστολή σε έναν πλανήτη θα μπορούσε κάλλιστα να στραφεί προς την επιστημονική φαντασία, όμως το ενδιαφέρον με τον «Άρη» είναι ότι περιορίζεται στο συναισθηματικό σκέλος. Πώς διαμορφώνεται η σχέση των δύο ηρώων; Πώς επηρεάζεται ο πρωταγωνιστής μας, αλλά και οι συνάδελφοι του, από την παραμονή στον έρημο πλανήτη; Η αγάπη μπορεί να είναι η λύση; Έχει νόημα να κουβαλούμε τις μνήμες μας;

Ο «Άρης» είναι το εξαιρετικό αποτέλεσμα της συνεργασίας δύο διαφορετικών λογοτεχνικών φωνών. Συνδυάζει πετυχημένα το φανταστικό στοιχείο με το απόλυτα ρεαλιστικό, την ψυχρότητα μιας επιστημονικής αποστολής με τον λυρισμό μιας βαθιάς αγάπης, την έννοια της μοναξιάς με την έννοια της επικοινωνίας. Θα θέλαμε να διαβάζουμε πιο συχνά βιβλία σαν κι αυτό.

Η Γεσθημανή Μπερμπέρη για το Lacrimosa

Το σπουδαίο, χωρίς γιατί

Τι είναι ποίηση;

Νομίζω πως τελικά δεν υπάρχει ερωτηματικό σε αυτή την ερώτηση. Ή μάλλον τώρα που το καλοσκέφτομαι, ακόμα και να υπάρχει εμένα απαντήσεις δεν θα μου δώσει, δεν με αφορά για την ακρίβεια. 

Τι σε κάνει να νιώθεις η ποίηση;

Ναι αυτό σίγουρα με αφορά.

Lacrimosa

Θρήνος στο τέλος

Θρήνος που ανακουφίζει

Θρήνος που εξυψώνει

Θρήνος που ζητάει εξιλέωση

Δεν θα διαλέξω αγαπημένο ποίημα από τη Lacrimosa, θα ήταν άδικο για τα υπόλοιπα. Άσε που αυτό το ένα, το μοναδικό και το σπουδαίο που σήμερα με συγκίνησε, μπορεί και να το πάρει επάνω του και να αγκιστρωθεί στη σκέψη μου. Εγωιστικά να συμπεριφερθεί σαν μικρό παιδί που του λένε μπράβο, να μην αφήσει το νου μου να ταξιδέψει και στις υπόλοιπες σελίδες σου, άλλες νύχτες σαν κι αυτή.

Κρίμα θα' ναι τα άλλα σου στιχάκια να θυμώσουν και να μου κάνουν νάζια ή μπορεί και να μου κρατήσουν μούτρα και δεν το θέλω.

Απόψε θα κρατήσω στη σκέψη μου τα παρακάτω λόγια σου... τα έβαλα στο σπίτι μου και θα τα φυλάξω σαν παιδιά.

Νοέμβριος 2021, της συγγραφέως και νοσηλεύτριας Γεσθημανής Μπερμπέρη